Skip to main content

බයි ටොයි ගැටුම සුරකිමු!

පොහොට්ටුවේ අපේක්ෂකයා විදිහට ගෝඨාභය මහත්මා නම් කිරීමත් එක්ක විපක්ෂය කැළඹීමට පත්ව ඇතිබවක් පේනවා. ඒ අතර ගෝඨාභය හා තරඟ කරන්න "දිනන්න පුළුවන් අපේක්ෂකයෙක්" දමන බව එජාපයේ රංජන් රාමනායක මහතා කියලා තියෙනවා. දිනන්න පුළුවන් අපේක්ෂකයෙක් කියලා මේ කෙකර ගගා කියන්නෙ සජිත් ප්‍රේමදාස අපේක්ෂකත්වයට නම්කරන්න උත්සාහ කරන බවයි. සජිත් ගෝඨාභයට තරඟයක් දෙන්න පුළුවන් බව හිතෙන්නෙ සජිත්ට ගෝඨාභයට සමාන ඡන්ද පදනමක් ඇති හින්දයි. මේ පදනම ග්‍රාමීය, අර්ධ ග්‍රාමීය සිංහල බෞද්ධ පදනමයි. ජනප්‍රිය අපේක්ෂකයෙක්ට සමාන පදනමක් ඇති වෙනත් අපේක්ෂකයෙක් නම් කරන්න එජාපය උත්සාහ කරන මුල් අවස්ථාව මෙය නෙවේ. මීට කලින් සරත් ෆොන්සේකා මහත්මා ඉදිරිපත් කරමින් කලෙත් මේ හා සමාන දෙයකුයි. මේ උපාය හින්දා කෙටිකාලීනව හෝ දිගුකාලීනව රටට හෝ එජාපයට සෙතක් නොවන බව මගේ අදහසයි.

මේ වෙලාවේ ගෝඨාභයට ලොකු ඉල්ලුමක් රටේ ඇති බව ඇත්තක්. මේ ඉල්ලීම කරන්නෙ බහුතරයක් සිංහල-බෞද්ධ, ත්‍රස්තවාදයට සංවේදී, නාගරික ලස්සන ගැන සංවේදී, හොඳින් හෝ නරකින් රට ලස්සන කලයුතුයි හිතන ජනයා. ගෝඨාභය නියෝජනය කරන්නෙ මේ ඉල්ලීමයි. මේ ප්‍රවාහයට ලඟින්ම තැබිය හැකි අපේක්ෂකයා සජිත් (පාඨලීත් හොඳ යෝජනාවක්). නමුත් සජිත් ඉදිරිපත් වෙන එක කෙටිකාලීන විසඳුමක් නොවන්නේ ඇයි? හේතුව සජිත් ගෝඨාභය නොවන හින්දයි! සජිත් කොච්චර උත්සාහ කරත් සජිත්ට වඩා ගෝඨාභය ගෝඨාභයට සමානයි. ඒ හින්දා ගෝඨාභගේ චරිතය ඉල්ලන ඡන්දෙකින් ගෝඨාභය පරද්දලා සජිත්ට දිනන්න හැකියාවක් නෑ. ඒක අවස්ථාව නාස්ති කිරීමත් පමණයි. ඇත්තටම 2010දී ෆොන්සේකා මහත්මාට උනෙත් මේ දේම තමා. මහින්ද නියෝජනය කල දේට ඉතා සමීප ආදේශකයක් උනත් ෆොන්සේකාට මහින්ද තරම් මහින්ද කෙනෙක් වෙන්න බැරිඋනා!

ලංකාව ගැන දැනුවත් හැමෝම දන්නවා ලංකාවේ දේශලපාලනය දැන ධ්‍රැවීකරණය වෙලා තියෙන්නෙ ටොයියා- බයියා බෙදීම ඇතුලෙ. මේක ගම-නගරය බෙදීමක්වත් පොෂ්-ගොඩේ බෙදීමක්වත් තරම් සරල නැහැ. මේ ඇතුලෙ තියෙන්නෙ ඉතා සියුම් දේශපාලන බෙදීමක්. මේක ඇත්තටම Republican - Democratic බෙදීමට ගොඩක් සමානයි.

බයියා - Democratic ලක්ෂණ පහල කරනවා. රටේ තීරණ බහුතරය මත පදනම් වෙන්න ඕන, පුද්ගලික නිදහස එතරම් වැදගත් නැහැ කියන එකයි බයි මතය. උදාහරණෙකට ලංකාව සිංහල බහුතරයක් ඉන්න රටක්. සිංහලය ප්‍රමුඛ සංස්කෘතිය කරන් අනික් අය ඒ වටා හැඩගැහෙන්න ඕන කියලා බයියෝ කියනවා. Democratic වලට අදාලත්වයක් නැතත් ටිකක් හොරකං කරලා හරි රට ගොඩදාන්න පුළුවන් දැඩි පාලනයකට තමා බයියො පක්ෂ.

ටොයියා - වැඩියෙන් Republican ලක්ෂණ තියෙන කට්ටියක්. කුඩා කණ්ඩායම් වල පැවැත්ම හා අදහස් දැක්වීම ගැන සංවේදියි. නිදහස් චතුරස්රයේ කිස් කරන්න තියෙන නිදහස වගේ රටේ බහුතරයක් සංවේදී නැති ප්‍රශ්න කතා කරන්න පෙළඹෙන්නෙ ඒ හින්දා. ආගමික නිදහස, බලය බෙදීම වගේ දේවල් වලදී ටොයියො වඩා විවෘතයි. ටොයියො දූෂණයට විරුදධ ජාතියක්. මහබැංකු චෝදනාවලින් පස්සේ ටොයියො ගොඩක් රනිල්ව අතහරින්නේ මේ හේතුව හින්දයි. 

දැන් මේ මතවාද දෙකෙන් මොකක්ද හරි කියන එක විවාදාත්මකයි. එක මතයක් නිරපේක්ෂව හරියි කියන්න බැහැ. ඒ ගැන මිනිස්සු සංවාද කරන්න ඕන. ඒකයි වෙන්න ඕන. හැබැයි, පක්ෂ දෙකෙන් ඔය මතවාද දෙකෙන් එකකට අදාල දෙන්නෙක් දෙපැත්තෙන් දැම්මොත් මොකද වෙන්නේ? එහෙම උනොත් පුද්ගලයෝ දෙන්නම නියෝජනය කරන්නෙ එකම මතයි. එතකොට ඡන්දෙ පිලිබඳ සංවාදය පුද්ගල සංවාදයකට යනවා. එතකොට අපේක්ෂකයෝ කතා කරන්නෙ අහවල් අපේක්ෂකයට තරහ යනවද, කෑම හදපු කෝකියාට මොකද කරේ, නිදන කාමරේ ඇක්ටිව්ද වගේ රටට වැදගත් නොවන කාරණා.

2015දී ටොයි මතවාදය දින්නට පහුගිය අවුරුදු හතරේ බයි මතවාදී ආණ්ඩුව අසාර්ථක වෙලා තියෙනවා. සහරාන්ගේ ප්‍රහාරය එහි උච්ඡතම තැනයි. ඒ හින්දා ආණ්ඩුව ෆේල් - කතා දෙකක් නෑ. නමුත් ටොයි මතවාදය වැරදියි කියන එක ඒකෙන් අදහස් වෙනවාද? අද සජිත් නම් කරන්න එජාපයට තියෙන පෙළඹුමෙන් පේන්නේ ටොයි මතවාදය වැරදියි කියන නිගමනයට පක්ෂයක් විදිහට ඇවිත් තියෙන වගයි. සජිත් කියන්නෙත් බයි මතයට පෙනී හිටින කෙනෙක් (දැනට පේන විදිහට). නමුත් එහෙම කිරීමනේ රටේ ඇතිවෙන්න පුළුවන් බුද්ධියට අමතන්න පුළුවන් සංවාදයකට ඉඩ නැතිවෙලා පුද්ගලික දේවල් කතාවෙන ඕලාරික මැතිරවණ ව්‍යාපාරයක් ඇතිවෙනවගයි මගේ අදහස. ඒ හින්දා සජිත් අවොත් දිගුකාලීන රටට වෙන දෙයක් නෑ කියලයි මම හිතන්නේ.

එහෙනං බයි මතය නියෝජනය කරන්න පුළුවන් 2020 බලවේගය කවුද? කවුරුත් නෙවේ ඒ අනුර කුමාරයි. දැනට ජාතික ජනතා ව්‍යාපාරයෙන් ඉදිරිපත් කරලා තියෙන අනුරට සහය දක්වන්න තරම් කොන්දක් එජාපෙට තිබ්බොත් ඉදිරි මැතිවරණය කතා කරන්න දේවල් තියෙන මැතිවරණයක් වේවි!


Comments

Popular posts from this blog

රැග්කිරීම ලෝකයට ගෙනියමු!

පහුගිය දා  කට්ටාකාඩුවේ ලොකු අයියයි යකා අඩවියේ  යකා මහත්තයයි  රැග් සීසන් එක ගැන ලිපි දෙකක් ලියලා තිබ්බා දැක්කම මටත් හිතුනා ඒ ගැන වචනයක් දෙකක් ලියන්න. ලංකාවේ කැම්පස් වල මුල් දවස්ටිකේ වෙන දවස්වලට වඩා වෙනස් කටයුතු කීපයක් වෙනබව කට්ටියම දන්නවනෙ. ඕකට සමහරු කියනවා රැග් එක කියලා. ඔව්වා කාපුඅය ඒකට කියන්නෙ “ශිෂ්‍ය අනුගතකරණය” කියලා. ශිෂ්‍ය සංගංවල මහත්තුරුනං කියන්නෙ එහෙම දෙයක් නෑ කියලයි. එක එක අය එක එක නම් කියන හින්දා, මේ ලිපිය ඇතුලේ ඔය සංසිද්ධිය “වාතවීම” කියල හදුන්වමුකො. මුලින්ම කියන්න ඕන මේක ලියන මමනං ඔය සංසිද්ධිය අත්දැකලා නැති බව. ඒ හින්දා මේ ලියමනේ වැරැද්දක් අඩුපාඩුවක් දැක්කොත් වාත වුනු ඇත්තො පෙන්නලා දෙන්න ඕන හරිය?  දැන් ඔය වාතවීම වාත වෙනකාලෙදිනන් පට්ට වාතයක් කියල හිතුනට, පස්සෙ කාලෙකදී ඒ අයට ඒ ගැන ලොකු අවුලක් නැතිපාටක් තමා පේන්නෙ. බොරුනං වාතවුනු කෙනෙක්ගෙන අහල බලන්නකො. මම ඇහුවමනං ඒ අය කියන්නෙම ඒක මාර අත්දැකීමක් කියලයි. සමහරු (මේ සමහරු කියලා කිව්වෙ වටින් බලන් ඉදලා පණ්ඩිතකම් කියන උදවිය) කියනවා වාතවුනාට පස්සෙ වාතෙ වාතයි කියල පිලිගන්න ලැජ්ජා හින්දා කට්ටිය බොරු කියනවා කියලා. සමහරු කියනවා වාත වෙන අ

ඉස්සරහට රස්සාවට ගහල යයිද?

මචං එකේ කැඩුවේ මෙන්න මේ වගේ එකක්. Source: www.bdshop.com 2008 දි විතර ලංකාවට ආවා මචං කියලා ෆිල්ම් එකක්. මේ ෆිල්ම් එකේ හිටියා සුරේෂ් කියලා දෙමළ කොල්ලෙක්. මේ කොල්ලගේ මාමා කොළඹ හෝටලේක රස්සාවක් කරනවා. රස්සාව තමා ටොයිලට් එකට එන මිනිස්සුන්ට අත පිහින කොල කෑල්ලක් කඩල දෙන එක. ෆිල්ම් එකේ අන්තිමට, හෝටලේට එනවා අතපිහින කොල නිකුත් කරන මැෂින් එකක්. ඒ හින්දා මේ මනුස්සයගේ රස්සාව ගහල යනවා. අන්තිමේ ෆිල්ම් එකේ හැටියට මේවග දැනගත්ත ආවේගෙට සුරේෂ් මේ මැෂිම කඩලා දානවා. මචං එකේ මේ සිද්ධිය අද මගේ ලිපියට පිවිසුමක් විදිහට ගන්නේ විශේෂ හේතුවකට. මෑත ඉතිහාසය පුරාවට විද්‍යාවේ දියුණුවත් එක්ක නොයෙක් රස්සාවල් තාක්ෂණය විසින් ඩැහැගෙන තියෙනවා. නමුත් මෙච්චරකල් ඒ විදිහට නැතිවුනේ ශ්‍රමය මූලික වුනු රස්සාවල්. උදාහරණෙකට කුඹුරක වැඩ කරපු හතර-පස් දෙනෙකුගේ රස්සාව ට්‍රැක්ටරය අත්කරන් තියෙනවා; දෙතුන් දෙනෙක් එකතු වෙලා කරපු ඇඳුම් මැසීම මහන මැසිම නිසා එක්කෙනෙකුට කරන්න පුළුවන් වෙලා තියෙනවා. ඒ වුනත් මානසික හැකියාවන් මත පදනම් වුන රස්සාවල් වලට - ලිපිකරුවන්, සංගීතකරුවන්, ගුරුවරු, ඉංජිනේරුවන් -  මේ දියුණුව මෙතෙක් ගැටළුවක් වුනේ නැහැ.